เคอร์เนล
เคอร์เนล EMV คือพฤติกรรมของแอปพลิเคชันการชำระเงิน อยู่คนละชั้นกับ Digital ของ L1 (ความสอดคล้องของโปรโตคอล) และรับผิดชอบตรรกะหลักของกระแสธุรกรรม
ชั้นนี้ตรวจสอบอะไร
เคอร์เนลคือตรรกะที่ดำเนินธุรกรรมจริงระหว่างบัตรกับเครื่อง ครอบคลุมเส้นทางแยกต่าง ๆ เช่น การเลือกแอปพลิเคชัน การตรวจสอบข้อมูลแบบออฟไลน์ CVM การบริหารความเสี่ยง Generate AC และ Issuer Script
| สิ่งที่ต้องการยืนยัน | ผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้อง |
|---|---|
| เคอร์เนลแยกเส้นทางตรงตามข้อกำหนดของแบรนด์หรือไม่ (จัดการและรันด้วยชุดทดสอบที่ได้รับการรับรอง) | ICCSim TMat |
| สร้างบัตรผิดปกติและ APDU เฉพาะที่ไม่มีในชุดมาตรฐานขึ้นเองเพื่อทดสอบ | ICCSim Dev |
| ฐานการรันสำหรับการรันสคริปต์ ควบคุมอุปกรณ์ บันทึกล็อก และออกรายงาน | SCRIPTIS™ |
ฝั่งไร้สัมผัสมีเคอร์เนลแยกตามแต่ละแบรนด์
ขณะที่ CT2 ฝั่งสัมผัสค่อนข้างเป็นมาตรฐานร่วมกัน ฝั่งไร้สัมผัสกลับถือเป็นเคอร์เนลอิสระของแต่ละแบรนด์ ดังนั้น “การรองรับแบรนด์เพิ่มขึ้น” จึงหมายถึงสิ่งที่ต้องทดสอบเพิ่มขึ้นตามไปด้วย (L2 เคอร์เนลไร้สัมผัส).
ฝ่ายที่จัดหา กับฝ่ายที่ตรวจสอบ
ในชั้นนี้มีสองบทบาทที่มีลักษณะต่างกันอยู่ร่วมกัน หากสับสน จะตัดสินใจจัดซื้อผิดพลาด
| บทบาท | ผู้รับผิดชอบ | สิ่งที่ส่งมอบ |
|---|---|---|
| จัดหาเคอร์เนลที่ฝังลงในเครื่อง | Alcinéo (ฝั่ง DUT) | การพัฒนาโดยตั้งเป้าการได้รับการรับรอง |
| ตรวจสอบเคอร์เนลนั้น | ICC Solutions และรายอื่น (ฝั่งทดสอบ) | เครื่องมือทดสอบและสคริปต์ทดสอบที่ได้รับการรับรอง |
| ดำเนินการทดสอบ Type Approval อย่างเป็นทางการ | ห้องปฏิบัติการทดสอบที่ได้รับการรับรอง | รายงานผลการทดสอบ |
| ออก Letter of Approval | แต่ละแบรนด์ | การอนุมัติ |
“มีเคอร์เนลอยู่ในสายผลิตภัณฑ์” “มีการพัฒนาเวอร์ชันหนึ่งเวอร์ชันใดแล้ว” และ “ถือ LoA ที่ยังมีผลบนฮาร์ดแวร์รุ่นหนึ่ง” เป็นคนละเรื่องกันทั้งสิ้น หากย้ายไปยังเครื่องรุ่นใหม่ ต้องทำ Type Approval สำหรับเครื่องนั้นใหม่
ต่างจาก Digital ของ L1 อย่างไร
Digital ของ L1 ดูที่ความสอดคล้องของโปรโตคอลชั้นล่าง เช่น เฟรมและการเปลี่ยนสถานะ ส่วน L2 ดูที่พฤติกรรมของแอปพลิเคชันการชำระเงิน ที่ทำงานอยู่บนนั้น เนื่องจากอยู่คนละชั้น จึงใช้อย่างหนึ่งแทนอีกอย่างไม่ได้